Stoppen met drinken, vandaag mijn 6 maanden fiche? fische? Fisje? Schijfje.
Zo had het kunnen gaan maar ik ben geen alcoholist. Tenminste, niet dat ik weet. Ik dronk wel veel. Bijna geen dag bij ik oversloeg. Elke dag had wel een goede smoes om een fles wijn open te trekken. Vandaag was erg geslaagd dus het mag wel een keertje. Om de dag erna te zeggen dat deze dag super slecht was en alles is kut dus mag ik wel een wiskey pakken. Deze week geen muziek maar een comedyserie genaamd Mom. Het gaat over een moeder en een dochter die beide al hun hele leven aan de alcohol en drugs zijn verslaafd. Tegenwoordig bestaat hun leven uit bijeenkomsten van de Anonieme Alcoholisten en proberen zij hun en het het hoofd van hun vrienden boven water te houden. Hoewel het een serieus zwaar onderwerp is zit er veel humor in.
Zal ik de nadelen van alcohol eens opnoemen. Talloze calorieën, slecht slapen, opgezwollen gezicht, beschonken achter het stuur je auto in de greppel rijden, katers, een kwade dronk zijn, mentale klachten, depressie en ga zo maar door. Ik zal eerlijk zijn, ik had niet last van alle genoemde klachten. Zo heb ik zelden echt een kater gehad. Waar ik wel echt last van had waren alle mentale klachten. Die zijn niet met de noorderzon vertrokken nu ik niet meer drink maar ik merk wel verschil. Ik slaap beter en over het algemeen zit ik een stuk vrolijker en positiever in mijn vel. Ik kan het dan ook iedereen aanraden.
Enig idee hoeveel levertransplantaties er jaarlijks plaatsvinden bij ex-alcoholisten? Nee, ik ook niet. Het zijn er vast veel. Net als dat er veel longen zwart en vergaan zijn van rokers en vapers. Ook iets waarvan ik aanraad het niet te doen. En ja, beide heb ik ook gedaan. Vapen heeft namelijk allerlei lekkere smaakjes en je voelt je voor een paar seconde heerlijk ontspannen. Verder zal ik het niet ophemelen. Het is erg slecht voor je. Je schijnt er na een paar maanden hardcore vapen al longen van een 80-jarige man van te krijgen. Onherstelbare beschadiging! Komt er ooit een wet die roken en vapen volledig en wereldwijd verbiedt dan ben ik voor. Het scheelt veel zorgkosten en organen zullen naar mensen gaan die ‘gezond’ hebben geleefd.
Eerlijk is eerlijk het leven is wel een stuk saaier zonder alcohol. Alle emoties en gevoelens moet je als nuchter persoon gewoon doorheen zonder verdoving zonder afleiding. En sommige saaie dagen ben ook ik nog steeds geneigd een fles van iets te kopen bij de supermarkt in de straat.
Voor deze week een orde aan alle nuchtere of proberende nuchtere mensen onder ons. Ik hef het glas! (Water natuurlijk)
Waarheen leidt de weg
Ja, klopt. Dat is inderdaad een liedje. Ik hoorde het je denken. Het is een zin uit het liedje Waarheen waarvoor van Mieke Telkamp uit 1977 om precies te zijn. Overigens is het ook de titel van dit blog.
Ik neem je mee in mijn zoektocht naar het grotere doel. Een passie. Waarom leven we eigenlijk als we er zeker van zijn dat we toch weer doodgaan. We weten alleen niet wanneer (in veel gevallen dan).
Het antwoord op deze vraag zal ik je verschuldigd moeten blijven. Ik weet het ook niet. Ik weet wel andere dingen. Ik weet dat Justin Bieber uit Canada komt. Ik weet hoe ik de olie moeten peilen van mijn auto. Ik weet hoe ik de annuïteiten van een lening kan berekenen. Ik weet dat er maar liefst 7 films zijn gemaakt van Police Academy. Waarom ik deze dingen weet, weet ik niet. Kennelijk was het nodig deze informatie in me op te nemen en nooit meer los te laten.
Ik weet nog meer. Ik weet dat ik te negatief denk over mijzelf, anderen en de wereld. Ik ben de pessimist. Die vervelende persoon die altijd van het ergste uitgaat. Als ik negatieve feedback krijg ruim ik in mijn hoofd al mijn bureau op en vraag ik een WW-uitkering aan. Daarom richt ik mij in dit blog op de positieve dingen in het leven. Tuurlijk zijn er soms minder leuke dingen die benoemd moeten worden en daar kan ook ik niet omheen. De wereld is nou eenmaal niet altijd 25 graden, zonnetje en vakantie. Dus ik benoem ze telkens snel en daarna kunnen we samen weer genieten van de mooie dingen in het leven.
Elke week neem ik je mee in hoe mijn week was en wat mij zoal bezighoud. Ik zal alvast een paar onderwerpen geven die zeker in de meeste blogs terug zullen komen. Daar gaat ie:
- De zin en onzin van het leven
- Strijdt tegen perfectionisme
- Zoektocht naar een passie of nieuwe hobby
- Het leven van een huismus
- Ongemakkelijke sociale interacties
- Ben ik gek of word ik gek?
Ieder blog zal ik beginnen met een liedje zodat jij inspiratie kunt opdoen voor je Spotify-lijst. Mieke vroeg zich terecht af waarom wij op deze aarde zijn en wat ons doel eigenlijk is. Bijna 30 jaar later en we vragen het ons nog af. Of in ieder geval, ik wel. Dus ga je mee op zoek?
Geef een reactie
Alles moet anders
Hoi mooi mens,
Ken je dat liedje van Froukje? Ze zingt erover dat ze dagen heeft dat het slecht gaat. Dat ze niet goed in haar vel zit. Ik krijg er het idee bij dat het een paar dagen laten ook weer spontaan goed kan gaan. De eerste keer dat ik dit lied hoorde was in de auto op de radio. Ik herkende mezelf gelijk. Het voelde eindelijk alsof ik niet meer helemaal alleen was hierin. Sommige weken voelen gewoon slecht.
Ik had de overdreven optimistische hoop dat ik in mijn vakantie er achter zou komen wat ik nu echt wilde gaan doen met mijn leven. Ik vind m’n werk leuk. Meestal dan. Al is het wel een kantoorbaan en uiteindelijk is dat niet super spannend en de financiële wereld zal voor altijd stoffig aanvoelen. Acht uur lang naar een scherm staren en stil zitten. Dus zo af en toe heb ik van die weken dat ik alles om wil gooien maar niet weet naar wat. Dat begon bij mij een paar maanden geleden.
Misschien herken jij het ook van jezelf. Alles moet anders. Je gaat alles in twijfel trekken.
Je wilt niet voor altijd dit werk blijven doen. Dit leven blijven leven. Je mist iets. Iets waarvoor je echt je bed uit komt en wat echt leuk is te doen.
Het is niet wat je denkt. Het is niet het werk zelf. Ik werk al drie jaar in deze sector dus ergens moet ik er wel wat affectie voor voelen. Ik kan me ook mijn voorgaande banen herinneren en de gedachte dat alles anders moet was er toen ook al. En soms heb ik het ook als ik denk aan mijn sociale leven of aan die partner die ik niet heb. Iets moet anders.
Ik weet niet zo goed wat het wel is. Misschien heeft iedereen dit. Of misschien is het toch mijn autisme waarvan ik dacht dat ik er niet zoveel last van had. Of ik zit simpelweg te veel op social media en zie te veel om mezelf mee te vergelijken.
Ik doe graag een oproepje aan jullie. Wat denken jullie dat het is en ervaren jullie dit ook af en toe?
Ik heb naar mijn weten nooit een hobby gehad. Ja, Netflix. Maar films en series bingewatchen voelt niet als een hobby. Het is meer tijdverdrijf. Ik geef toe dat ik veel tv kijk en veel naar muziek luister en ik ken ook veel muziek en weet veel van de artiesten af. Maar ergens ben ik hier ooit mee begonnen omdat ik me verveelde en omdat ik niets beters te doen had. Wie weet is dit wel het omslagpunt. Ik zit momenteel diep in de Reddit hole. Ik zie veel mensen die ook verhalen schrijven en lotgenoten voorbij komen. Ik word er erg gelukkig van. Ik besloot ook actiever te worden met schrijven.
De tijd gaat leren of ik mijn hele leven omgooi en alles anders ga doen. Voor nu kijk ik rustig om me heen. Ik heb 1000 ideeën voor dit blog en dat is een goed teken. Ik heb hoop dat deze slechte dagen en verwarrende gedachten zich snel zullen oplossen. Ik hoop dat ook voor Froukje, ook al is het lied waarschijnlijk jaren geleden geschreven.
En natuurlijk voor jullie🏵
Geef een reactie
Het medicijn tegen sociale mediadruk
Om maar met de deur in huis te vallen. Ik ben enorm fan van humor. Filmpjes van mensen die struikelen, komediefilms, slechte dadjokes, droog, alles mag. Vanavond ga ik naar de geweldige show van Plien en Bianca. Tenminste, ik hoop dat het leuk zal zijn. Ik weet niet of je ze kent van tv of van de serie ´Zaai´, maar van deze mensen ben ik dus fan. Sinds een paar maanden hebben ze een podcast waarin ze hun dagelijkse leven bespreken en vertellen wat ze allemaal zoal meemaken. Gewoon normale, nuchtere vrouwen met gezonde zelfspot. Daar word ik blij van.
Ik ben er van overtuigd dat de wereld en de mens een stuk beter kan zijn met een beetje realiteit. Niet kijken op social media accounts van mensen die hun perfecte leven posten. We gaan ons vergelijken met elkaar en voelen ons slecht. We ontwikkelen FOMO of burn-outverschijnselen. Onze jeugd is al overspannen op de middelbare school door de hoge verwachtingen die we onszelf opleggen. We moeten altijd alles en het moet nu direct.
Even een realiteitscheck: dat kan dus niet. Je kunt je met hart en ziel zorgen maken over van alles en nog wat en willen wat er te willen vast maar je kunt niet alles voor elkaar krijgen. Nederland is een relatief rijk land maar ook bij ons leven mensen van een uitkering. Mensen die geen geld hebben voor een strandvakantie in Egypte. Een reis door Amerika. Een nieuwe elektrische auto. Mensen die naar de voedselbank gaan omdat ze zelfs eten niet kunnen betalen. Terwijl jij je druk maakt om de perfecte filters toepassen op je bikinibody zijn er mensen die hun rekeningen bekijken en simpelweg geen uitweg meer zien. De overheid laat ze in de steek. Zelfs van het minimumloon kan niet eens de gemiddelde huur betaald worden tegenwoordig.
Als je deze echte problemen niet hebt kun je beter gebruik maken van mijn tip voor deze week: kijk een komediefilm of ga naar een cabaretvoorstelling. Zo belangrijk zijn je problemen niet. Zo belangrijk zijn mijn problemen ook niet. Nee ik ga nooit op vakantie en ik ben al ongeveer 26 jaar single maar ik heb een huurhuis, ik hoef niet eens fulltime te werken om rond te komen terwijl ik alleen woon en ik kan gratis studeren omdat mijn voormalig werkgever dit voor mij heeft betaald destijds. Oja, en ik heb een lief oud jack russeltje dat op dit moment naast mij op de bank openlijk ligt te snurken. Wat wil een mens nog meer. Misschien een keer een avond lachen in het theater?
Hoofdpijn, hoofdpijn, hoofdpijn!
Ik zal heel eerlijk zijn. Ik kan het deze week niet opbrengen om positief te zijn. Sinds afgelopen zondag heb ik hoofdpijn. Ik begon me namelijk in te lezen in de plannen van Jetten en zijn aanhangers. Gisteren werden de plannen officieel bekend gemaakt.
De meest kansloze Prinsjesdag die ik ooit heb meegemaakt. Wie gaan er weer betalen en worden weer genaaid: de werkende Nederlanders.
In de zorg gaat het eigen risico naar 400 euro en de premie gaat ook omhoog. De accijnzen op benzine en diesel gaan weer omhoog nadat deze een tijd lang door de overheid werden gecompenseerd. Daarnaast het belangrijkste: de Nederlandse boeren worden weggepest, vergunningen worden zonder geldige reden ingetrokken en de overheid gaat dus 20 miljard! In een stikstoffantasie drukken. Zonder boeren moeten wij ons eten importeren uit andere landen wat ten eerste funest is voor de Nederlandse economie en ten tweede worden Nederlandse boeren gedrongen ander werk te zoeken. Deze mensen werken 10, 12 uur of meer per dag om met liefde voor hun beestjes te zorgen en om Jetten zelf van groente en zuivel te voorzien. Dit doen zij niet parttime maar 7 dagen in de week zonder vakantie. Zij hebben geen zomerstop, bij hun gaat altijd alles door. Het een beetje respect voor deze mensen. Het is niet hun probleem dat jullie hebben verzonnen dat de wereld vergaat. Als het stikstof al een echt iets was dan is niet niet door Nederlandse boeren op te lossen maar door wereldwijde veranderingen en met name door vliegverkeer. Mensen die 3x per jaar op vakantie gaan, Jetten en de Koning die elke weer op visite gaan bij andere wereldleiders die links lullen en rechts vullen. Ga daar maar op besparen. Ga lekker videobellen.
Wij werken ons kapot zodat wij een deel van ons loon aan de overheid kunnen schenken d.m.v. loonheffing en inkomstenbelasting. Vervolgens kopen wij eten en kleding en energie om te kunnen blijven leven en dus ook werken. Dat is ook weer voor de overheid. En dan rekent de overheid daar weer btw over.
De overheid geeft geld niet uit aan hun eigen burgers. Laten we kijken waar het geld wel naartoe gaat. Honderd miljoen EXTRA naar Oekraïne (niet onze oorlog), acht miljard naar asiel en migratie (dus fatbikes en iphones voor relschoppers en vrouwenhaters) en het raarste: de Koning krijgt er 1,2 miljoen euro per jaar bij.
Er wordt niks gedaan aan torenhoge brandstofprijzen, energierekeningen, zorgkosten worden zelfs meer en het minimumloon is een lachertje. Wie verdient er überhaupt het modaal inkomen? Precies JETTEN!
Sommige Nederlanders krijgen er wel geld bij. Minimumjeugdloon gaat omhoog. Waar heeft de jeugd geld voor nodig? Terrasjes pakken en merkkleding kopen? Bedrijven krijgen 1,6 miljard aan subsidie om duurzamer te gaan produceren. Ik wil me er niet te veel over opwinden maar super kansloos. Een van de kleinste landen wil duurzaam gaan produceren. Het heeft 0,0 impact. Alsof echte landen als China of Amerika doen aan duurzame productie. Het zijn de landen die veel produceren die veel uitstoten, zij kunnen de wereld redden, Nederland niet.
Het enige positieve dat ik deze week kan melden is dat Jette geen meerderheid heeft in de tweede kamer. Bij lange na niet zelfs. We kunnen er nog iets aan doen mensen. Laten we massaal de straat op gaan, niet staken maar echt over tot actie. We moeten wel radicaliseren wat er wordt anders niet geluisterd. Er wordt niet eens naar de stakende FNV geluisterd. Wordt wakker mensen je wordt genaaid waar je bij staat.
Geef een reactie
Steek je kop in het zand
Ik zat vanochtend bij de psychotherapeut. Ik was er vier weken niet geweest en terwijl ik mij voorbereidde kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk weinig te vertellen had.
Het leven ging de afgelopen weken gewoon z’n gangetje. Klopt, ik ben wel wat chagrijnig over politieke keuzes die worden gemaakt en het nieuwsbericht geeft mij het gevoel dat de wereld vergaat. Maar dat heb ik opgelost. Simpelweg het nieuws niet meer volgen en alleen de krant lezen voor de puzzels. Ignorance is bliss. Oftewel: wat niet weet wat niet deert en ik steek m’n kop in het zand.
Mijn hulpvraag bij therapie was om meer zelfvertrouwen te krijgen, meer grip te krijgen op negatieve gedachten en om beide te gebruiken om een socialer leven te leiden. Ik zal altijd negatieve gedachtes houden. Ze komen ook altijd op hetzelfde neer: Ik ben niet goed genoeg.
Het enige wat er is veranderd in therapie is de manier waarop ik ernaar kijk. Het overkomt me veel minder. Ik ben me bewust van wat ik denk en weet vervolgens dat het geen bal uitmaakt. Het is maar een gedachte. Eèn van de twintigduizend dagelijkse impulsen die door je hersenen stromen. Het is maar net hoeveel waarde je eraan hecht en hoe belangrijk je het zelf vindt.
Daarom geldt bij alle soorten negativiteit dat je de waarde ervan zelf creëert. Daar staat automatisch tegenover dat positiviteit dan ook zelf gecreëerd wordt. Natuurlijk hebt het dat deze week de zon nog schijnt en dat we nog niet te maken hebben met ‘de donkere dagen’. Het enige wat we kunnen doen is oefenen om nu positief te blijven, al het negatieve vermijden en het nieuwsbericht maar niet te lezen zodat we de winter iets beter doorkomen dan vorig jaar.
Depressie is voor altijd
Morgen is het oktober. Dan mogen eindelijk de kaarsjes aan, de kerstspullen van zolder en de dekentjes weer op de bank. Voor sommigen de mooiste tijd van het jaar. Voor anderen een donkere periode. Letterlijk en figuurlijk. Weinig zonlicht, korte dagen, kou, eenzaamheid, depressie. Ik kan het weten, ik ben er zelfs al eens door verrast. De eerste keer depressie overvalt je. De tweede ook. Als je geluk hebt doet de derde dat niet. Als je eenmaal depressief bent geweest ben je gevoeliger voor een volgende depressie, voor altijd.
Een zwaar onderwerp. Niet iedereen klimt uit de put. Ik heb ook ooit gedacht aan zelfmoord. Ik zal voor altijd bang zijn die gedachte weer te krijgen. Niemand wordt ooit weer echt wie hij ervoor was. Je hele leven zul je rekening moeten houden met… jezelf. Ikzelf ben al jaren, bijna acht jaar, aan het strijden. Niet de depressie overleven maar hem voorkomen.
Ik heb een sterk analytisch vermogen. Ik lees er veel over. Ik probeer veel. Vitamine D, lichttherapie, routines, afleiding en nog veel meer. Alles helpt misschien een beetje. Niets helpt echter beter dan het harige vriendje op mijn bank. Een rede om naar je werk te gaan, geld verdienen voor haar brokjes, het dak boven haar hoofd. Een rede om na werktijd snel naar huis te gaan, knuffelen en een plasje doen. De hond dan hé. Iemand is volledig afhankelijk van jou en haar hele leven draait om jou.
Hoe boos ik ook kan worden op de wereld of de politiek op haar kan ik nooit echt boos worden.
Maar even terug naar het onderwerp. Ik vind de winter een moeilijke periode. Voor mij bestaat de herfst niet. Het is ook koud en nat en donker, niets anders dan de winter op een weekje sneeuw na misschien. Wat mij de laatste jaren hielp was om kerst en lichtjes extra vroeg in te zetten. Zodra het onder de tien graden is of oktober wordt vind ik het tijd voor kerst.
Helaas voeden romantische kerstfilms wel mijn eenzaamheidsklachten. Want terwijl zij via hun werk hun grote liefde vinden die ook nog eens lief is voor hun kinderen en een wereldverbeteraar is en altijd uitzonderlijk knap is in perfect gestylede kleding zit ik semi alleen op de bank. Dat is dan net weer iets wat een hond niet voor je kan doen. Alle huizen hebben lampjes en hulst overal, voor duizenden euro’s aan nepsneeuw en metershoge kerstbomen en iedereen is blij en tevreden.
Zo is de echte kerst niet. En het leven is geen romantische komedie met een happy end. Ik moet elke dag vitamine D nemen. Ik ga in periodes naar de psychotherapeut. Nu net afgelopen week voor het laatst. Maar bij mij is altijd de vraag, wanneer gaat het weer fout. Ik heb alles naast elkaar gelegd, bekeken. Ik zie het nog niet helemaal aankomen. Ik let op vanalles. Niet te veel afspraken in de week, niet te weinig, geen alcohol, niet te ongezond eten, contact met mensen onderhouden, niet te veel nieuws kijken, goed slapen, geen droevige muziek, geen enge films. Als één van deze dingen een paar dagen afwijkt van de standaard vormt zich al een risico. Zo was ik rond Prinsjesdag niet in een goede staat. Ik heb snel heel Prinsjesdag aan de kant geschoven. Even geen nieuws erover volgen, even doen alsof het niet bestaat. De volgende week leek het alsof er helemaal niets aan de hand was. Alles weer stabiel.
Het duurt jaren en het kost veel moeite maar uiteindelijk leer je jezelf kennen. Je weet wat je wel aankan en wat niet. Ik vind dat vaker niet leuk dan wel leuk. Ik wil graag meer werken en meer geld verdienen en een hogere functie maar het gaat niet. De negativiteit zal dan van mij winnen. Ik moet rustiger aandoen dan een gemiddeld mens. Het is wat het is.
Herken je jezelf hierin? Zit je niet lekker in je vel? Denk je aan zelfmoord? Chat met een medewerker op 113.nl. Ze zijn er voor je.
30-09-2026
Geef een reactie